பேதைப் பெண்ணே

நிலைக்கண்ணாடி முன்
உன் அழகை நீ ரசிப்பதை
நான் ரசித்திருந்தேன்...


மெள்ளத் திரும்பி
பொட்டு அழகா இருக்கா ? என்கிறாய்
என் அசட்டுச் சரிப்பில்
என்ன பதில் கிடைத்ததோ
நீயும் புன்னகைத்துவிட்டு நகர்கிறாய்.....


பேரண்டத்தை வாய் பிளந்து
ரசிக்கும் சிறுவன் நானடி...
ஒரு நட்ஷத்திரம் குறைந்திருக்கா என்று
எண்ணப்போவதும் இல்லை ...
குறைந்திருந்தாலும்
உன் அழகின் முழுமை குறையப்போவதும் இல்லை...


--ஷர்வன்